Het verhaal van Deborah
9 jaar geleden, in mijn diepste pijn, heeft God mij gered uit een leven van 42 jaar trauma, gebrokenheid en verslaving.
Ik heb mij altijd zo anders gevoeld dan anderen. Ik voelde me nooit ergens thuis of veilig.
Ik kon nooit begrijpen waarom ik anders was, waarom ik zoveel angst had en zo boos en onzeker was.
Hierdoor had ik extreme zenuwtrekken als kind.
Ik kom uit een gezin waar ik het financieel goed had, maar op het emotionele gebied van liefde en geborgenheid kwam ik veel te kort.
Ik kan me niet veel meer van mijn jeugd herinneren — alleen wat losse beelden.
Ik weet wel dat mijn lichaam constant onder spanning stond en dat ik nooit rust in mijn lichaam kon vinden door de angsten die ik had.
Doordat ik thuis nooit een knuffel of geborgenheid kreeg, dacht ik op mijn vierde, toen anderen in mijn omgeving mij wel knuffels en kusjes gaven, dat dit liefde was. Maar daar bleef het niet bij.
Er was niemand die mij vertelde dat dit niet hoorde voor een vierjarig kind.
Dus dacht ik dat dit de manier was waarop je liefde kreeg en ook toonde.
Mijn hele denken over liefde en geborgenheid was daardoor verknipt.
Maar diep vanbinnen weet je zenuwstelsel dat er iets niet klopt.
Hierdoor kreeg ik extreme problemen met emotieregulatie en sloot ik me als vierjarig meisje eigenlijk op in mezelf. Ik liet niemand meer bij mijn emoties komen.
Er gebeurden dingen in mijn leven, maar die stopte ik weg. Ik dacht er echt nooit meer aan terug.
Ik begon al op mijn zesde met roken door de spanning. Met automutilatie begon ik ook vroeg, op mijn achtste met drank en op mijn elfde met drugs.
Ik verdoofde mezelf zodat ik al die spanning niet meer hoefde te voelen. Hierdoor ben ik al heel jong verslaafd geraakt.
Ik heb altijd geweten dat er een God was en dat Hij liefde is — door mijn oma.
Maar ik had geen persoonlijke relatie met Hem.
Op mijn 43e werd ik voor het eerst verliefd, na twee eerdere relaties waarin ik lichamelijk en emotioneel mishandeld werd. Echte liefde had ik nooit gekend.
O, wat was ik gelukkig. Eindelijk wist ik hoe het was dat iemand echt van je hield.
Maar hij werd opeens ziek door een schimmel in zijn hersenen en is na drie jaar gestorven.
Toen stortten al mijn onderdrukte emoties, pijn en verdriet na 46 jaar in.
Omdat ik nu, door zijn liefde en door zijn dood, echte gevoelens voelde bij alles wat ik 42 jaar had onderdrukt en weggestopt.
Ik stortte compleet in en wilde niet meer leven.
Ik kreeg het nieuws van zijn dood in De Hoop — dit is een christelijke verslavingskliniek. Daar was ik naartoe gegaan omdat ik het niet meer aankon.
Ik viel op mijn knieën en schreeuwde het uit.
Daar, in mijn diepste pijn, toen ik niet meer wilde leven, openbaarde God zich aan mij met zoveel liefde, genade en kracht.
Ik hoorde in mijn ziel: “Je bent niet alleen. Ik ben bij jou.”
Op dat moment werd ik overspoeld door zoveel liefde.
Daar, op die plek, ontmoette ik Jezus.
Ik had de Bijbel vaak gelezen, maar toen klikte alles: Zijn liefde voor mij, Zijn offer aan het kruis, Zijn genade.
In mijn tranen gaf ik daar mijn leven aan Hem.
Daar, 9 jaar geleden, is mijn herstel begonnen — samen met God en met begeleiding van Terwille verslavingszorg, waar ik nu ook werk.
God heeft mij helemaal bevrijd en dat kleine meisje in mij genezen.
Ik heb met Hem iedereen, en ook mezelf, kunnen vergeven. Wat een bevrijding was dat.
Na 25 jaar aan trauma- en verslavingsbehandelingen had ik nooit durven dromen dat ik compleet zou genezen.
Maar met God is dit wel gelukt.
Ik ben al jaren clean en zo gelukkig.
God gebruikt alles wat ik heb meegemaakt nu om anderen te helpen in mijn werk als ervaringsdeskundige.
Als je dit leest, wil ik je echt laten weten:
met God is compleet herstel en genezing mogelijk.
Deborah
